Telegram Web Link
Чунки ғам бинӣ, ту истиғфор кун,
Ғам ба амри Холиқ омад, кор кун.
Чун бихоҳад, айни ғам шодӣ шавад,
Айни банди пой, озодӣ шавад.


— Мавлоно

Вақте қалбат ба андӯҳ дучор омад, талаби мағфират кун, ки талаби мағфират, фишори ғаму андӯҳро мекоҳад, зеро ғам ба фармони Офаридгор фаъолият мекунад ва Худованд қодир аст, ки онро аз саҳфаи дили одамӣ пок кунад.
Агар Худованд бихоҳад, зоти ғам ба шодӣ табдил меёбад ва зоти пойбанд, мӯҷиби озодии шахс мегардад.

#маснавӣ
Гардани хар гиру сӯйи роҳ каш,
Сӯйи раҳбонону раҳдонони х(в)аш.
Ҳин, маҳил харрову даст аз вай мадор,
З-он ки ишқи ӯст сӯйи сабзазор.


— Мавлоно

Мабодо нафси саркашро маҷол диҳӣ, ки туро аз роҳи доноён ва воростагон дур намояд. Аз нафси худ ғофил машав. Нафс, ошиқи матоъи ҷилодор ва рангӣ аст, ки туро аз роҳи мустақим боз медорад ва ба ҳошияҳои масир машғул мекунад.

#маснавӣ
Оташ Иброҳимро дандон назад,
Чун гузидай Ҳақ бувад, чунаш газад? З-оташи шаҳват насӯзад аҳли дин, Боқиёнро бурда то қаъри замин.


— Мавлоно

Оташи намрудиён ба Иброҳим (алайҳиссалом) ҳеҷ осебе назад, зеро ӯ, баргузида ва мақбули даргоҳи Ҳазрати Ҳақ буд. Оташ чи гуна метавонист ба ӯ зиён ворид кунад?
  Аҳли ҳақиқии дин низ ҳеҷгоҳ аз оташи шаҳват намесузанд, дар ҳоле, ки ҳамон оташ, ғайри аҳли имонро ба жарфои замин фурӯ барад. Яъне пасту залилашон кунад.

#маснавӣ
Барои чи сураи Юсуфро أحسن القصص яъне: "Беҳтарин достон" мегӯянд?
Зеро сураи Юсуф ба мо меомӯзад, ки:

• Зиндонӣ, озод хоҳад шуд
• Бемор, шифо хоҳад ёфт
• Гумшуда, боз хоҳад гашт
• Нобино, бино хоҳад шуд
• Ғамгин, шод хоҳад шуд
• Дарду ранҷ, аз байн хоҳад рафт...

Пас озмоиш ва ибтилое, ки мӯъмин мебинад ва ба он сабр мекунад, саросар хайр аст.
Дар кул шароит ва ба як ҳолат боқӣ нахоҳад монд. Пас ноумед нашавем ва ба Худо таваккал кунем.

Субҳ ба хайр!
Дар сураи Марям ояҳои 71 - 72 Худованди мутаол фармудааст:

"Тамоми одамҳо вориди дӯзах мешаванд ва сипас парҳезгорон наҷот пайдо мекунанд ва ситамгорон онҷо аз пой меафтанд".

Мавлоно низ дар дафтари дуюми Маснавӣ таъбири зебое аз ин ояҳо дорад:

Мӯъминон дар ҳашр гӯянд: «Эй малак!
Не ки дӯзах буд роҳи муштарак?
Мӯъмину кофир бар ӯ ёбад гузор,
Мо надидем андар ин раҳ дуду нор.
Нак биҳишту боргоҳи эманӣ,
Пас куҷо буд он гузаргоҳи данӣ?»
Пас малак гӯяд, ки он равзай хузар,
Ки фалон ҷо дидаед андар гузар,
Дӯзах он буду сиёсатгоҳи сахт,
Бар шумо шуд боғу бустону дарахт.

Онон, ки имон ва эътиқоди қавӣ доранд, вақте ба соҳили амни биҳишт мерасанд, савол мекунанд: "Дӯзахе, ки қарор буд аз он мегузаштем, куҷост? Мо онро надидем."
Ба онҳо гуфта мешавад: "Ҳамон боғу бӯстоне, ки аз он гузаштед, дӯзах буд, аммо дар назари шумо, боғу бӯстон меомад.

Агар сахтиҳо ва мушкилот, ки барои хелеҳо ҷаҳаннам ба назар расад, дар нигоҳи он ки ҳадафманд зиндагӣ мекунад, ҳаммонанди боғу бустон ва ҷузъе аз масири зебои биҳишт аст.
Дар ҳар ҳолате, ба тааҳҳуди худ амал кунед

Рӯзе, хонаводаи сангпуштҳо тасмим гирифтанд, ки ба гардиш ё худ пикник бираванд. Аз оне, ки сангпуштҳо табиатан дар ҳама ҳолат оҳиста амал мекунанд, ҳафт сол тӯл кашид, то ба сафар омода шаванд.
Дар ниҳоят онҳо хонаро барои пайдо кардани ҷои муносибе барои тафреҳ, тарк карданд.
Дар соли дуюми сафарашон билохира ҷои муносиб пайдо шуд. Ҳудуди шаш моҳ муҳитро тоза карданд, дастархонро паҳн намуданд ва сабади хӯрданиҳояшонро кушоданд.
Ва чун хӯришҳоро гузоштанд, мутаваҷҷеҳ шуданд, ки намакро фаромӯш кардаанд.
Пикник бидуни намак як фоҷеа хоҳад буд ва ҳамаи онҳо инро хуб дарк мекарданд.
Баъд аз як баҳси тӯлонӣ, ҷавонтарин узви хонаводаро барои рафта аз хона намак овардан, интихоб карданд.
Сангпушти хурдакак норозӣ буд, фарёд мезад, сари худро даруну берун мекард, аммо ба ҳар ҳол, ӯ чолоктарин узви хонавода буд.
Ӯ гуфт, ки танҳо ба як шарт рафта намак меорад. Шарт ин буд: То омаданаш, ҳеҷ як узви хонавода, чизе нахӯранд.
Хонавода қабул карданд ва сангпушти хурдакак ба роҳ баромад. Се сол гузашт ва ӯ бар нагашт. Панҷ ва шаш сол гузашт... Дар соли ҳафтуми набудани ӯ, пиртарин сангпушти оила, дигар наметавонист ба гуруснагӣ идома диҳад. Ӯ элон кард, ки қасд дорад чизе бихӯрад ва шурӯъ ба хӯрдан намуд.
Дар ҳамин ҳангом, сангпушти хурдакак фарёдкунон аз пушти дарахте намоён шуд ва гуфт: Дидед, медонистам, ки мунтазир намнмонед. Акнун ман ҳам барои овардани намак намеравам. ))

АЗ ҲАР ЗОВИЯ
www.tg-me.com/azharzoveya
Дар камон нанҳанд илло тири рост,
Ин камонро божгун каж тирҳост.
Рост шав чун тиру вораҳ аз камон,
К-аз камон ҳар рост биҷҳад бегумон.


— Мавлоно

Тир чун бихоҳад аз камон ба сӯи мақсади саҳеҳ партоб шавад, бояд, ки худ рост бошад. Тире, ки рост набошад, ба сӯи замин суқут мекунад.
Ту ҳам, ки мехоҳӣ ба сӯи мақсад биравӣ, худ рост шав ва роҳи ростӣ интихоб намо.

#маснавӣ
Мавсими қурбонӣ, ки фаро расад, баъзе рӯшанфикрон аз забҳи мусалмонон интиқод мекунанду дилсӯзии худро нисбати ҳайвонот нишон медиҳанд, аммо худ, 50 грамро ҳам бе гӯшт намехӯранд.)
Тухми баттӣ, гарчи мурғи хонаат
Кард зери пар чу доя тарбият.
Модари ту батти он дарё будаст,
Дояаш хокӣ буду хушкипараст.
Майли дарё, ки дили ту андар аст,
Он табиат ҷон-тро аз модар аст.
____ Мавлоно

Мавлоно мегӯяд: Шумо тухми мурғобиро зери болу пари як мурғи хокӣ (мурғи хонагӣ) бигузоред, вақте он чуҷа шуд ва аз тухм берун омад, чанд сабоҳе рӯи хок мечараду мечархад, аммо тавонгар намешавад ва билохира роҳии дарё мешавад ва бозгашт мекунад ба ҷое, ки аслаш он ҷо ва аҳли он ҷо будааст.

Манзури Мавлоно ин аст, ки мегӯяд одамҳо низ мисли мурғобӣ ҳастанд, ки билохира бояд ба сӯи ҳақ ва Худо баргашт кунанд ва ин дунё наметавонад онҳоро сероб кунад. Ба оромишу камол дар ин дунё намерасанд.

#маснавӣ
Аз он чизе, ки мардум мегӯянд, натарсед. Бандаҳо тақдир навишта наметавонанд.
«Чанд бар амё давонӣ асбро?
Бояд усто пешарову касбро.
Хештан расво макун дар шаҳри Чин,
Оқиле ҷӯ, хеш аз вай дармачин.
Он чӣ гӯяд он Фалотуни замон,
Ҳин, ҳаво бигзору рав бар вифқи он.


— Мавлоно

То кай надидаву ношинохта дар роҳ метозӣ? Ҳар коре ва ҳар роҳе ба роҳнамоӣ ниёз дорад. Маҳзари доноёнро аз даст мадеҳ ва аз эшон биёмӯз то дар миёни мардум расво нашавӣ. Аз хостаҳои беҳудаи худ бигузар ва ба роҳе бирав, ки онро соҳиби донише мегӯядат.

#маснавӣ
🌱 Ҳадиси рӯз...

Ҳаким ибни Ҳазом мегуяд: Аз Расулуллоҳ (с) чизе дархост намудам.
Паёмбар (с) онро ба ман иноят фармуд.
Сипас бори дуввум ва саввум дархост кардам ва эшон ҳамчунон ба ман ато намуд.
Онгоҳ фармуд: "Моли дунё чизи бисёр ширин ва писандидае аст. Ҳар касе онро саховатмандона дарёфт кунад, барояш боиси хайру баракат мешавад. Ва ҳар касе аз рӯи ҳирсу тамаъ талабгори он бошад, барояш баракате нахоҳад дошт. [Ва чунин шахсе] монанди касе аст, ки мехӯрад, аммо сер намешавад.
Ва бояд бидонед, ки дасти боло [диҳанда] аз дасти поин [гиранда] беҳтар аст.

📚 Муслим 1035
Ягона розе, ки як зан метавонад то охири умр пинҳон нигаҳ дорад, таърихи соли таваллудаш аст. )
15 калиди хушбахтӣ:

1. Неъматҳои Худоро шумориш кунед, на мушкилотро.
2. Дар лаҳзаи ҳол зиндагӣ кунед
3. "Дӯстат медорам" - ро бештар бигӯед
4. Бахшанда бошед, то гиранда
5. Дар ҳар чизе ва ҳар касе хубиҳоро ҷустуҷӯ кунед
6. Ҳамарӯза дуо кунед
7. Ҳар рӯз ҳаддиақал як кори нек анҷом диҳед
8. Дар зиндагӣ авлавият дошта бошед
9. Иҷоза надиҳед, ки масоили кӯчак ва хиёлӣ шуморо озурда кунанд
10 Саҳархез буданро тамрин кунед
12. Хандидан ва гиря карданро омӯзед
13. Лабханд бизанед то дунё ба шумо лабханд занад
14. Ғайр аз Худо аз ҳеҷ чиз ё ҳеҷ касе натарсед.
15. Дар сахтиҳо ба ӯ таваккал кунед.

www.tg-me.com/azharzoveya
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Неъмат орад ғафлату шукр интибоҳ,
Сайди неъмат кун ба доми шукри шоҳ.
Шукр ҷони неъмату неъмат чу пӯст,
З-он ки шукр орад туро то кӯйи дӯст.

— Мавлоно

Осоиш ва неъмат инсонро дучори ғафлат мекунад ва шукри неъмат мӯҷиби бедории замири инсон мешавад.
Бо шукргузорӣ аз Султон (Худованд) ҳақиқати неъматҳоро ба даст биёвар.
Шукргузорӣ рӯҳи неъмат аст ва неъмат монанди ҷисм аст. Шокир будан инсонро ба Ҳазрати Маъшуқ мерасонад.

Мавлоно бо ин гуфтаҳо ҷилвае аз хулқи одамиро нишон медиҳад, ки инсон дар шароити душвор ва ҳуҷуми балову мушкилот муваққатан аз хоби ғафлат бедор мешавад ва бо худ аҳд мебандад, ки аз ин пас ба ғафлат зиндагӣ намекунад ва ҷуз дар роҳи савоб қадам бар намедорад, ғофил аз ин ки ин ҳама рӯёҳои ширин натиҷаи шароити сахти пешомада аст ва ҳамин ки фишор аз ӯ бардошта шавад, дубора рӯз ҳамон, рӯзӣ ҳамон мешавад.

Худованд дар ояи ҳафти сураи Иброҳим фармудааст:

"Ва (боз ба хотир оваред) вақте Худо эълом фармуд, ки шумо бандагон агар шукри неъмат кунед, бар неъматҳои шумо меафзоем ва агар куфрон кунед, азоби Ман бисёр сахт аст".

Мароҳили шукргузорӣ:

1. Шукрии қалбӣ, ки инсон ҳамаи неъматҳоро аз ҷониби Худованд бидонад.
2. Шукри забонӣ, монанди гуфтани "Алҳамдулиллоҳ".
3. Шукри амалӣ, анҷоми ибодот ва сарфи умру мол дар роҳи ризои Худо ва хидмат ба мардум.

#маснавӣ
Гоҳо ду ҳамватан, ду дӯст, ду мусалмонон, ҳатто ду бародари ҳамхун бар сари масъалаи ночизе баҳсу низоъ мекунанд, аксар вақт фақат баҳси лафзӣ, вале баъд аз он то ҳадде кинаи якдигарро дар дил мегиранд, ки солҳо бар рӯйи ҳам нигоҳ карда ва бо ҳам гап зада наметавонанд.
Аммо ин ду муштзанро бубинед. То рӯзи муҳориба ва анҷоми набард душмани қотили якдигар ҳастанд, аз муқобилаи онҳо тамоми ҷаҳон мегӯяд, вақти набард ҳамдигарро то дами марг мекӯбанд ва нафари бозандаи набард миллионҳо доларро аз даст медиҳад...ва чун набард тамом шуд, мисле, ки чизе байнашон набуд. Ҳамдигарро ба оғӯш мегиранд, дилбардорӣ мекунанд, бахшиш мепурсанд, мебахшанд...
Ин намуди варзишро намесиндам, аммо ҳамин амали инсондӯстонаи варзишгарон, қобили таҳсин аст.
Дар набарди зиндагӣ низ бояд чунин буд!
2024/06/03 10:13:00
Back to Top
HTML Embed Code: